salam bacheha,weblogo tu in ruze ghashang hedye mikonam be duste azizam agaye isanejhad,omidvaram vasatun khosh begzare.va vase hamatun arezuye moafagiyat mikonam.vase nazaratunam mamnun nazare lotfetune.vassalam.yasin imani

چند روزي دستم به نوشتن نميره دروغ چرا دستم آره دلم نه

دلم خوش بود كه با دستات ميشه عشقو تجسم كرد
ميشه زخماي دنيا روميون چشم تو گم كرد
دلم خوش بود كه يك آغوشهنوزم روي من بازه
يكي با عشق من داره دنياشو ميسازه
دلم خوش بوديه گلدون هست كه خاك اون گلش هستم
براي رد شدن از شب يكي هست كه پلش هستم
يكي هست چون كه من هستم اونم دنيا رو دوس داره
دلم خوش بود كه اون هست ومنو تنها نميذاره
دلم خوش بود تو بازي ها نه من گم ميشدم نه اون
تا تنها ميشديم با هم ميشد مهمونمون بارون
بازم تنها شديم اما ديگه بارون نمي باره
تو كه نيستي خدا ديگه تو دنيا پا نميذاره
تموم شاخه گلهايي كه هديه دادي آوردم
بگم من ديگه من نيستم منم با رفتنت مردم
تو ريشه بودي من ساقه حالا بي ريشه خشكيدم
خدا مي مردم و هيچوقت من اين روزو نميديدم
نميتونم به جاي تو تو آغوشم يه سنگ جاشه
خدا به مردن من هم حواست جمع جمع باشه...

اميري به شاهزاده گفت : من عاشق تو هستم .

شاهزاده گفت : زيباتر از من خواهرم است كه در پشت تو ايستاده است .

امير برگشت و ديد هيچكس نيست.

 

و بوي خاك،

 

در ازدحام خالي باغ

 

جاري مي شود؛

 

عطر تن تو،

 

تماميت مرا

 

در بر مي گيرد ...

 

 

تو،

 

خود بگو،

 

كه ساختار مرا

 

از خاك اين باغ سرشته اند،

 

يا تار و پود تو را؟!

 

كه اينچنين،

 

به عطر تو،

 

مست،

 

آغشته ام!؟

 

 

 

باران را صداكردم

شبي كه نبودي صدايش كردم

باران بي قرار براي ديدنم آمد

وصبورانه به پنجره ي اتاقم مي كوفت

نگران بود مباداصداي قطره قطره كوبيدنش

دل زخميم راباراني كند.

پنجره رابرايش گشودم

قطره قطره درميان تارهاي تنم تنديس زيبايي مي نواخت

تنديسي براي تو.براي توكه در معصومانه ترين نگاهايت

آرزوي باران مي كردي.

تويي كه باران رااز پيراهن من مي بويي.آري اين است

دلداده باران بودن معشوق باراني من...

- كاش مي شد باتوبودن رانوشت تاكه زيبا راكشم

برهرچه زشت كاش مي شد روي آن رنگين كمان

غصه تو براي من شادي من براي تو

دلت گرفت بگو خودم گريه كنم به جاي تو

روزاي خوب براي تو شباي بد براي من

بهار و عطرش مال تو برگاي پاييز مال من

قصه اول مال تو حرفاي اخر مال من

شوق سفر براي تو درد سفر براي من

رسيدناش براي تو فكر خطر براي من

لذت خنده مال تو بارون گريه مال من

 

 

بازم يه قلب خسته از زدن و تپيدن

شكسته شد از عشق و حسرت و درد كشيدن

يكي يه گوشه مرده و هيچكي اونو نديده

يكي يه راهي رفته كه به تهش رسيده

يه قصه اي هزار بار خونده شد و بسته شد

كسي چيزي نفهميد

چشم همه خسته شد

قصد سفر دارم

ميدانم تا ابد خيالت مرا رها نخواهد كرد

از خدا مي خواهم لحظه هاي سبزت٬ زرد و غمگين نشود

نكند باراني از نگاهت ريزد

باران بي رحمي ها در وجودت خيزد

در ميان من و تو فاصله هاست

آنقدر فاصله كه من اگر خيل كبوترها را سوي تو پرواز دهم

نيمه راه مي ميرند

 خوب رويائي من با تو بودن ديريست آرزوي من نيست .

من فقط مي خواهم هر كجا كه هستي غصه ات كم باشد

براي همه وقت هايي كه مرا به خنده واداشتي.

براي همه وقت هايي كه به حرف هايم گوش دادي.

براي همه وقت هايي كه به من جرات و شهامت دادي

براي همه وقت هايي كه با من شريك شد.

براي همه وقت هايي كه خواستي در كنارم باشي.

براي همه وقت هايي كه به من اعتماد كردي.

براي همه وقت هايي كه مرا تحسين كردي.

براي همه وقت هايي كه باعث راحتي و آسايش من بودي 

براي همه وقت هايي كه برايم شادي آوردي.

براي همه وقت هايي كه به تو احتياج داشتم و تو با من بودي.

براي همه وقت هايي كه دلتنگم بودي.

براي همه وقت هايي كه به من دلداري دادي.

براي همه وقت هايي كه در چشمانم نگريستي و صداي قلبم را شنيدي.

به خاطر همه ي اين ها هيچ وقت فراموش نكن كه :

لبخند من به تو يعني ” عاشقانه دوستت مي دارم ”

آغوش من هميشه براي تو باز است.

هميشه براي گوش دادن به حرفهايت آمادگي دارم.

هميشه پشتيبانت هستم.

من مثل كتابي گشوده برايت خواهم بود.

فقط كافي است چيزي از من بخواهي ,

بلافاصله از آن تو خواهد شد.

مي خواهم اوقاتم را در كنار تو باشم.

در دنيا تو از هركسي برايم مهم تر هستي.

هميشه دوستت دارم چه به زبان بياورم چه نياورم.

تو هميشه براي من شادي مي آوري به خصوص وقتي كه لبخند بر لب داري.

من هميشه براي تو اينجا هستم و دلم براي تو تنگ است.

هر وقت كه احتياج به درد دل داشتي روي من حساب كن.

من هنوز در چشمانت گم شده هستم.

صدايي در گوشم ميپيجد..

صدا صدايي آشناست.اين صداي توست.صداي تو...لرزشي بر اندام بي جانم وارد ميكند.خواب بودم يا بيدار.فرقي نميكند.از شوق صدايت چشمهايم را ميگشايم اما...

اما تو اين جا نبودي و من هزار بار بر خودم و بر چشمم لعنت و نفرين فرستادم كه چرا چشمهايم را باز كردم.و با جاي خالي تو در كنارم مواجه شدم.

چقدر حرف هست و من فقط سكوت ميكنم

آمدنت را سكوت كردم.

داشتنت را سكوت كردم.

رفتنت را سكوت كردم.

 انتظار بازگشتت را هم.....

حالا نوبت توست...

بايد در سكوت به تماشا بنشيني

سوختنم را